Čeština English Polski

Problemy z napletkiem (stulejka)

Stulejka

Stulejka, czyli zwężenie ujścia napletka, to stan fizjologiczny (normalny). U większości chłopców po urodzeniu nie można odsunąć napletka. Pojawienie się stulejki w późniejszym okresie występuje u 8% chłopców w wieku 6-7 lat i 1% chłopców w wieku 16-18 lat.

Jeśli chłopiec oddaje mocz swobodnie, nie występują powtarzające się stany zapalne w moczu czy na napletku, nie ma blizn po odsuwaniu napletka siłą lub napletek nie zaklinował się za żołędzią, nie ma powodu, by naruszać naturalny rozwój napletka. Zarówno rodzice, jak i lekarze powinni brać pod uwagę naturalne rozluźnianie i rozszerzanie się napletka w pierwszych latach życia. W żadnym wypadku nie należy napletka odsuwać na siłę, ponieważ stwarza to ryzyko zranienia i powstania blizn.

O ile nie pojawią się komplikacje, leczenie stulejki rozpoczynamy po ukończeniu 2. lub 3. roku życia. Na początku podajemy miejscowo maści sterydowe. Leczenie za pomocą preparatu kortykosteroidowego jest bezpieczne, maść działa wyłącznie w miejscu aplikacji, poziomy hormonów dziecka nie ulegają zmianie. Maść jest delikatnie wmasowywana w skórę napletka, 2 razy dziennie, przez okres 4-6 tygodni. Po tygodniu stosowania maści można rozpocząć bardzo delikatne, stopniowe odsuwanie napletka. Tę metodę leczenia powinien zaproponować lekarz pediatra.

Skierowanie do przychodni urologii dziecięcej powinno nastąpić dopiero w momencie, kiedy napletek się zabliźni, lub po nieudanym leczeniu za pomocą maści kortykosteroidowej. Podczas wizyty u urologa dziecięcego ponownie przeprowadza się badanie. W celu postawienia diagnozy i decyzji o odpowiedniej metodzie leczenia należy przeprowadzić badanie fizykalne prącia. Podczas badania lekarz skupia się przede wszystkim na tym, czy zwężenie napletka jest pierwotne, wrodzone, czy wtórne, powstałewskutek zapalenia lub odsuwaniana siłę. Po zakończeniu badania urolog dziecięcy proponuje odpowiednią metodę leczenia. Możliwe jest kontynuowanie metody konserwatywnej (maść) lub obrzezanie (częściowe lub całkowite).

Od stulejki należy odróżnić konglutynację (sklejenie napletka z żołędzią). To zjawisko również jest naturalne. Wskutek dojrzewania powierzchni żołędzi i wewnętrznej części napletka oraz erekcji prącia w przypadku 90% chłopców w ciągu pierwszych 2-3 lat życia dochodzi do rozdzielenia tego naturalnego sklejenia. W przypadku konglutynacji zalecamy przestrzegać regularnej higieny prącia, i, o ile to możliwe, delikatnie (nie na siłę) odsuwać napletek. Leczenie konglutynacji rozpoczynamy wyłącznie w przypadku komplikacji, takich jak zapalenia napletka czy infekcje dróg moczowych.

Obrzezanie

Obrzezanie przeprowadzamy wyłącznie w konkretnych przypadkach, kiedy jest to niezbędne. Bierzemy pod uwagę życzenia rodziców. Obrzezanie może być częściowe lub całkowite.

W przypadku obrzezania częściowego usuwamy wyłącznie zwężoną część napletka, tak by jej pozostała część zakrywała żołądź i nastąpiło rozszerzenie powierzchni napletka, co umożliwia swobodne odsunięcie go za żołądź. Równocześnie zanika konglutynacja, w przypadku skróconego wędzidełka przeprowadzone zostanie jego wydłużenie; w przypadku zwężonego ujścia cewki moczowej przeprowadzone zostanie jej rozszerzenie. W przypadku obrzezania całkowitego usunięty zostanie cały napletek, a żołądź zostaje całkowicie obnażona. Obrzezanie całkowite przeprowadzamy najczęściej w przypadku podejrzenia schorzenia skóry (marskość żołędzi); w tym wypadku obrzezanie stanowi skuteczną metodę leczenia.

Czas hospitalizacji zazwyczaj wynosi 3 dni (1. dnia rejestracja, 2. dnia operacja, 3. dnia zwolnienie).

Tak samo, jak przy każdym innym zabiegu, również w tym wypadku mogą pojawić się komplikacje, które występują w 0,2-0,3% przypadków. Najczęstszą komplikacją jest krwawienie lub infekcja rany, rzadziej występuje następcze zwężenie ujścia cewki moczowej. Po częściowym obrzezaniu może wystąpić nawrót zwężenia napletka. Bardzo ważna jest higiena prącia po operacji, zapewniana przez rodziców. Kontrola urologiczna po operacji wykonywana jest najczęściej dwa do trzech tygodni po operacji w celu oceny gojenia się i efektu kosmetycznego.

Zabiegowi obrzezania poddanych zostało ok. 25-30% mężczyzn na całym świecie. Liczne badania nie wykazały wpływu obrzezania na życie seksualne. Obrzezanie powoduje obniżenie ryzyka infekcji wirusem HIV i HPV.

© Copyright Fakultní nemocnice Olomouc 2018 . All Rights Reserved